Dinsdag 1 december 2015 om 10.58 uur

Mail van Jan (KLuskens): Think outside, no box required. Uitnodiging om samen te ondernemen in het landschap. Hij noemt het een cursus.

Als coach hanteer ik het principe; verwijs ik je door (omdat een methodiek aanvullend kan zijn), dan wil ik het eerst zelf ervaren hebben. Hoe weet ik namelijk anders dat het passend is voor jou. Ervaringsleren in de natuur. Vanuit de theorie gedacht een mooi instrument. Dus ik ga op pad. Op pad om een compagnon te vinden die samen met mij 2 dagen in het groen wil vertoeven. Gemakkelijker gezegd dan gedaan.

‘Nee natuurlijk niet. Veel te koud om in een tent te liggen. Het is februari!! Nee geen twee dagen echt te lang. Jij bent gek, waar begin je weer aan”
Gelukkig is er Glenys. Ja, natuurlijk gaat ze mee. Hoezo, welke box ??

Mail van Jan (Kluskens) 7 december om 13.01 uur.

J: Wat super dat jij je hebt opgegeven. De mensen die niet mee durven, zullen jou als superbikkel zien na het kamp.
Het woord kamp maakt wel iets los (hoezo ervaren), maar ja anderen verklaren me wel eens vaker voor gek.

Mail van Ralf (Fleuren) 6 januari om 13.02 uur.

Ralf noemt het bivak, stuurt een paklijst en zegt dat je buiten kunt slapen.
Ik mail Glenys en zij grapt; Riet back2basic.
En ik mail terug: als ik geen zaken hoef te doen, boeit het me eigenlijk niet dan iemand denkt dat ik net onder een steen vandaan komt.

Mail aan Jan (Kluskens) 7 januari om 21.33 uur

Ik deel mijn kamp/bivak gevoel met Jan: Gaan we op bootcamp??
Jan vangt de beren en belemmerende overtuigingen op professionele wijze en legt het principe van het ervaringsleren uitgebreid uit.
Ojaaaa, daar ging ik voor.

Mail van Ralf (Fleuren) 8 februari om 14.22 uur

Start-locatie is bekend; Beegderheide here we come.

Mail van Ralf (Fleuren) 24 februari om 12.29 uur.

Neem je laarzen mee (aiaiai), ingrediënt voor de soep en wat lekkers voor de avond.

Donderdag 25 februari om 20.45 uur.

De paklijst is afgevinkt. Ik heb een slaapzak van Gerben geleend die – 40 C* aan kan, een plastic bord van Renee (de vrouw van een C Mill collega), een suisse zakmes van mijn zoon.
Die laatste kijkt me trouwens meewarig aan: ‘Weet je zeker dat je dit gaat doen?’. Ja, heel zeker.

Vrijdag 26 februari om 8.15 uur.

Het is volgens de tomtom 25 minuten rijden. Er van uitgaande dat mijn TomTom en ik het niet in een keer zullen vinden, vertrek ik op tijd.
Het is best mooi weer, wel een beetje fris, maar met muts, sjaal, handschoenen, wandelschoenen en heel veel laagjes termo spul moet het lukken.
Op naar het Catualiumplein in Heel.
We schudden handen en na een korte instructie vertrekken we. En al snel komen de eerste verhalen, grapjes, schuchtere bekentenissen en vragen.
Het wordt een prachtige dag; bij aankomst het kamp ingericht, tenten opgezet en we kunnen aan de slag. Ik verdiep me in het eten. Niet dat ik zo’n superkok ben, maar volgens mij wel in dit gezelschap de meest geschikte.

Er is een leuke afwisseling tussen bomen zagen, gesprekken voeren,  oefeningen doen,  eten en koffie pauzes. Ik heb geen horloge meegenomen en de telefoon staat uit.

De zon en de temperatuur verteld hoe laat het is. Na het eten bij het kampvuur delen we onze ondernemersvragen en krijg je van een ieder een tip of aanbeveling cadeau.

In mijn slaapzak van -40 c* ben ik snel vertrokken en ik zie op mijn telefoon dat het 22.34 uur is.

Zaterdag 27 februari om 6.31 uur.

Vuur maken, ontbijt klaar zetten en de enthousiaste wethouder (die een kijkje komt nemen en eieren meebrengt) verwelkomen. Vandaag ga ik een boom vellen; houthakken voor gevorderden.
Prachtige weer, over elkaars bedrijven spreken, aanpak en methodieken delen, uitleven op de boomstammen. Nog een keer samen eten en dan is de plek ook weer heel snel leeg en opgeruimd.
Om 16.38 uur terug op het Catualiumplein in Heel. Handen schudden en digitale connectie maken. Wat een energie, wat een mensen, wat een leuk ‘kamp’.

Zondag 28 februari om 10.50 uur.

Mail van Ralf (Fleuren) met het verzoek jezelf te checken op teken, foto’s te delen en een Blog te schrijven; ‘we vragen iedere deelnemers om een kort verslag te schrijven van zijn/haar ervaringen die we ook op de website zullen gaan delen. Kies zelf ook minimaal 1 foto die je het meest vind weergeven wat de cursus jou heeft opgeleverd. Graag de blog+foto uiterlijk 5 maart aanleveren bij r.fleuren@ikl-limburg.nl.’

1 foto kiezen, phoe:

  • Die van Jan waar hij het waarde contract voorleest of uitleg geeft over hakken en zagen en kappen?
  • Die van Claudia die overal en nergens opduikt, alles in de gaten houdend en Jan en Ralf informerend, met haar bruine pret ogen geïnteresseerd luistert?
  • Die van John die het beeld van een gemeentelijke beleidsmedewerker wel een hele andere kleur heeft gegeven door zijn enorme gebiedskennis in leuke verhalen en strakke acties te delen.
  • Die van Diethard met de bijl; eindelijk het moment waar hij op gewacht heeft.
  • Die van Thijs met helm; een tijdje ‘opzichteren’ om dan vervolgens met een enorme drive aan de slag te gaan.
  • Die van Gerben die met een enorme smile mijn karretje draagt.
  • Die van Carolien zittend in het veld met de zon op haar gezicht.
  • Die van Rob waar hij met een serieus blik een enorme zaag inspecteert.
  • Die van Ludo met een grote grijns planten uittrekkend in het water, gelukkig  met laarzen.
  • Die van Hilbert als een soort oer-tarzan zwemmend in het ven.
  • Die van Ralf vol verwondering omhoog kijkend naar een door hemzelf omgezaagde bijna vallende boom.
  • Die van Glenys na drie minuten aangekomen op het kampterrein al op de grond liggend vuurtje stoken.

Alle mensen, alle verhalen, alles heeft wat opgeleverd. Namelijk weer nieuwe verhalen die ik kan vertellen en gebruiken tijdens mijn gesprekken met kandidaten.

Over lef, ego, rust, zachtheid, kiezen, humor, geld, toekomst, vrede, delen en doorgeven, nooit opgeven, vertrouwen, durven vragen, genieten, eenzaamheid.

Als ik er dan een foto moet kiezen dan die van mezelf in een pot roerend op het kampvuur. Pastasaus makend. Wat mij de cursus heeft opgeleverd: Altijd dicht bij jezelf blijven, dan kom je samen verder.